REPERTUAR Scena Old Timers Garage Katowice

Informacje o wydarzeniu:

  • śr
    07
    Lis
    2018

    Koncert - Miguelo Delgado Trio

    20:00Bilety: 40 zł w sprzedaży internetowej, 50 zł przy sprzedaży w kasie bezpośrednio przed koncertem

    Miguelo Delgado jest gitarzystą i kompozytorem odkrywającym różne style i rytmy, które tworzą część jego muzycznego wszechświata.
    Biorąc za punkt odniesienia jazz, artysta zanurzył się w dźwiękach charakterystycznych dla różnych miejsc i stylów. Próbuje połączyć muzykę w sposób osobisty, zawsze szukając konfluencji i wspólnego punktu.
    Po wielu latach spędzonych w różnych grupach, kompozytor z Sewilli czuje, że nadszedł moment, aby się skupić na projektach osobistych i dlatego, po długim okresie, spędzonym na kompozycyji, nagrywa swoją pierwszą płytę nazwaną “Ritmo&Cambio” (Październik 2013). Płytę, która uhonoruje jazz, styl który uważa za kręgosłup swojej kompozycji i formę zrozumienia muzyki.
    Podczas prezentacji “Ritmo&Cambio”, muzyk z Sevilli kontynuuje rozwój swojej koncepcji, biorąc go na bardziej osobisty poziom i tworzy nową płytę “LUZ” (lipiec 2014), nagrywając wyłącznie na gitarze akustycznej. W tej drugiej pozycji, gitarzysta proponuje muzykę spokojniejszą i wolniejszą, szukając kontrastu do płyty poprzedniej.
    W maju 2015, po szczegółowym przestudiowaniu swojego albumu, opracowuje trzecią już produkcję “LUZ*2.0”. Projekt w którym zagłębia poprzednie tematy z różnorodnymi dźwiękami i muzycznymi punktami widzenia, poszerzając paletę akustyczną, możliwości i potencjał każdego ze swoich poprzednich utworów.
    Ostatnio, w maju 2017, kompozytor prezentuje swoją czwartą pracę “Motu Cordis”. Na tej płycie zbiera esencję poprzednich projektów, wnosząc odrobinę świeżości i stawiając na rytmikę i harmonię współczesną.

    Urodzony w Sewilli w 1980 roku, rozpoczął edukację muzyczną w wieku 11 lat. Szczególnie pociągała go gitara i w ogóle - muzyka. Parę lat później, utworzy razem ze swoimi przyjaciółmi zespół rockowy.
    To czas, w którym zaczyna brać lekcje od sewillańskiego gitarzysty Frana Mazuelos. Otrzymuje od niego szerokie wykształcenie i wiedzę, zarówno na poziomie technicznym, jak i kreatywnym. W tym okresie zaczął też uczęszczać na różne warsztaty i seminaria jazzowe, w których udzielali się między innymi: John Scofield, Philip Catherine, Bill Frisell, Jordy Rossy, Paul Gill, Miquel Casany, Jim Snidero, Israel Sandoval, Miguel Vargas; by poszerzyć swoje wykształcenie i doświadczenie w różnych zespołach i projektach w mieście, łącząc jazz z muzyką elektroniczną, hip hopem, funkiem, rockiem...
    Zawsze bardzo skupiony na komponowaniu i tworzeniu muzyki, w 2012 decyduje się zrobić kolejny krok. Zaczyna karierę solową, skupiając się na swojej płycie “LUZ”, w której zapuszcza się z gitarą w swoją kratywność, inspirację i “Ritmo&Cambio” gdzie prezentuje bardziej jezzową część swojej muzyki, eksponując ten projekt w teatrze centralnym w Sewilli, w listopadzie 2013 roku, gdzie także towarzyszy Johnowi Blackwell’owi (Prince, Justin Timberlake) czy Benny Grebb, w swoim kroku na międzynarodowy festiwal perkusji “drumfest 2013”.

    DYSKOGRAFIA
    Ritmo & Cambio (Lipiec 2013)
    Pierwsza praca sewillańskiego gitarzysty. Płyta pełna energii, improwizacji i ruchu. “Ritmo & Cambio” jest małym oczkiem na jazz i życie, które nie przestaje się toczyć i które wymaga improwizacji w każdym momencie i każdym mejscu.
    Artysta próbuje stworzyć płytę z własną witalnością, starając się by świeżość była częścią przedstawionej treści. Utwory rosną i kończą tworząc własny styl dzięki muzykom, którzy wkładają w nie własne doświadczenie, styl i osobowość.
    W tych nagraniach Miguelo towarzyszą Álvaro Gandul i Juan de la Oliva, wielcy muzycy i wielkie osobowości które rozumieją muzykę w sposób głęboki i ludzki.
    LUZ (Lipiec 2014)
    W kontrpropozycji do płyty wcześniejszej, muzyk z Sewilli eksponuje swoje drugie dzieło - płytę utorów zagranych wyłącznie na gitarze akustycznej, gdzie wyróżnia się poszukiwanie różnych rytmów i stylów, jak jazz, folk czy flamenco. A wszystko to jest poprowadzone z punktu widzenia kompozytora.
    W tym przypadku, artysta rozwija swój punkt widzenia kompozycji, biorąc go na bardziej osobistą przestrzeń. Tutaj refleksja, obserwacja i możliwość introspekcji, jest połączona z kontrastem z “Ritmo&Cambio”, gdzie akcent położony był na energię momentu.
    Chociaż bazą jest jazz, atrysta łączy inne style w filmowy sposób, kładąc nacisk na rytmy bardziej złożone i inne, mniej spotykane w muzyce zachodniej.
    Z technicznego punktu widzenia, spotykamy się z płytą która sugeruje wielkie wyzwanie dla kompozytora, tym bardziej że w każdym momencie musi wyeksponować utwór z linią melodyjną i akompaniamentem, a w niektórych wypadkach z różnymi taktami i rytmami w których artysta musi ewoluować.
    LUZ*2.0 (Maj 2015)
    To nagrywana na nowo LUZ, z akompaniamentem innych artystów, którzy dodają swój własny punkt widzenia na każdy utwór poprzedniej płyty sewillańskiego gitarzysty. Dzieło zostało wydane jako wideo, dzięki czemu można się było upewnić, że materiał audiowizualny był zrealizowany w zaledwie dwa dni poświęcone na nagrania (19 i 20 listopada 2014), aby słuchacz mógł docenić to, co się powstało podczas tej sesji.
    Tak więc, ten album prezentuje barwny charakter, przez własny punkt postrzegania każdego artysty który przy nim współpracował, zamykając pewien etap i dodając nowa wartość do dzieła kompozytora.
    MOTU CORDIS (Maj 2017)
    O bardziej współczesnym charakterze. Ten album sewillskiego gitarzysty, bogaty jest w całkiem nowe, własne utwory które obejmują od najbardziej klasycznego jazzu aż do dotyku połączeń czy funku, a to wszystko pod własnym punktem patrzenia kompozytora.
    To dzieło reprezentuje jego połączenie jako kompozytora, lidera trio, solistę i wykonawcę utworów tylko gitarowych, w sposób który to wszystko zbiega się w różnych utworach, osiągając jedyną spoistość i konsystencję, która pokazuje osobowość i wzburzenie artysty.
    Tym razem mu towarzyszyli Matheus Prado i Xavi Reija, muzycy którzy rozumieją muzykę Miguelo i wnoszą swoją własną wizję na utwory żeby zaokrąglić charakter kompozycji.